OK
دکتر کربلایی خانی








پروتز ژله‌‌ای پستان

توضیح: پروتز ژله‌ای پستان یک وسیله سیلیکونی انعطاف‌پذیری برای ناحیه پستان است. این وسیله دارای محفظه‌ای پر از ژل بوده و از لایه‌های متقابل پی‌درپی سیلیکون انعطاف‌پذیر ساخته شده است که حالت ارتجاعی و محکمی را به پروتز می دهد.

پروتز های ژله‌ای پستان را با دو نوع محفظه ارایه می‌دهد: سیلتکس و سطح صیقلی. محفظه سیلتکس بافتی برای ایجاد سطحی ناصاف جهت مرتبط شدن با کولاژن دارد. همه ایمپلنت‌های ژله‌ای پستان دارای ژل سیلیکونی چسبناک هستند پروتز ‌های ژله‌ای پستان را با مواد پر شده دارای انواع چسبندگی و انسجام ارایه می شود. این پروتزها به شکل گِرد با برجستگی‌های مختلف و نیز به شکل‌های مختلف با اندازه‌ها و برجستگی‌های متفاوت موجود هستند. حجم نوشته شده بر روی برچسب محصول نمایانگر میزان ژل موجود در ایمپلنت است.




موارد استفاده پروتز پستان

این پروتزها را می‌توان در صورت وجود یک یا چند مورد از شرایط زیر استفاده کرد:

  • در جراحی زیبابی بزرگ کردن پستان. طبق قانون پارلمان اتحادیه اروپا، انجام پروتز پستان در خانم‌های زیر 18 سال تنها به دلیل پزشکی (نه زیبایی) امکان پذیر است.
  • بازسازی فوری یا با تأخیر پستان پس از جراحی ماستکتومی یا برداشت پستان
  • بازسازی پستان پس از درمان سرطان از راهی جز ماستکتومی
  • اصلاح شکل پستان پس از عوارض یا پیامدهای ناخواسته جراحی ماستکتومی یا درمان سرطان پستان
  • پس از وارد آمدن آسیب (تروما) به معنای برداشته شدن کل یا بخشی از پستان از راه جراحی (به هر دلیلی) یا در اثر خود آسیب
  • ناهنجاری‌های مادرزادی:
  •  1) Pectus Excavatum به معنای ناهنجاری فرورفتگی قفسه سینه همراه با کژریختی استخوان جناغ و دنده‌ها،
  •  2) Pectus Carinatum به معنای ناهنجاری بیرون‌زدگی قفسه سینه همراه با کژریختی استخوان جناغ و دنده‌ها و
  • 3) نامتقارن بودن شدید به معنای تفاوت زیاد در اندازه و شکل دو پستان به صورت مادرزادی یا اکتسابی به گونه‌ای که موجب ناهنجاری جسمانی فرد شود (سندروم پولند).
  • افتادگی شدید پستان به طوری که نیازمند جراحی بازسازی باشد (برای نمونه ماستوپِکسی یا لیفت پستان)
  • بیمارانی که به دلیل کژریختی شدید ناشی از عوارض پزشکی یا جراحی نیازمند جایگزین کردن پروتز هستند، بدون توجه به دلیل اولیه انجام پروتز و نوع وسیله‌ای که کاشته شده بود.
  • بیمارانی که نیازمند جراحی بزرگ کردن پستان در پستان آسیب ندیده‌شان هستند، به دلیل انجام جراحی در پستان آسیب دیده به خاطر یکی از دلایل بالا (برای نمونه ماستکتومی یک طرفه همراه با بزرگ کردن پستان مقابل برای ایجاد توازن)
  • جراحی اصلاحی یا جایگزین برای بیمارانی که سابقه انجام جراحی بزرگ کردن یا بازسازی پستان با کاشت پروتز ‌های ژله‌ای سیلیکونی یا آب‌نمکی را دارند.

موارد منع مصرف پروتز سینه



این پروتز در کسانی که هر یک از شرایط زیر را دارند نباید انجام شود:
•    زنان باردار یا مادران شیرده
•    لوپوس (برای نمونه SLE و DLE)
•    پینه‌خوردگی پوستی (مانند سفت‌شدگی نظام‌مند روزافزون بافتی)
•    داشتن شرایطی که ترمیم زخم را دچار مشکل یا کُند می‌کند (جز در مورد بیماران نیازمند بازسازی)
•    عفونت یا آبسه در هر جایی از بدن
•    وجود ویژگی‌های بافتی که از نظر بالینی با پروتز همخوانی ندارند (برای نمونه آسیب بافتی ناشی از پرتونگاری، ناکافی بودن میزان بافت یا اختلال رگی
•    داشتن هر شرایطی یا در حال درمان بودن برای هر شرایطی که از دیدگاه پزشک درمان کننده ممکن است خطری را متوجه جراحی کند
•    ناهنجاری آناتومی یا جسمانی که ممکن است به عوارض شدید پس از انجام جراحی ختم شود
•    داشتن سابقه حساسیت به مواد خارج از بدن یا سابقه چندبار جراحی ناموفق در زمینه بزرگ کردن یا بازسازی پستان
•    تمایل نداشتن بیمار برای انجام جراحی‌های اصلاحی بعدی در صورت نیاز
•    انتظارات غیرواقعی، مانند نگرش یا انگیزه نامناسب، برای انجام جراحی یا نداشتن درک درست از خطرات و عوارض احتمالی جراحی پروتز پستان
•    وجود بیماری احتمالا بدخیم در پستان بدون ماستکتومی زیرپوستی
•    وجود بیماری بدخیم درمان نشده یا به طور کامل درمان نشده، بدون ماستکتومی
توضیح: برای استفاده موفق از پروتزهای ژله‌ای پستان به منظور جایگزین کردن بافت پس از انجام ماستکتومی یا آسیب روش‌های ویژه بازسازی مورد نیاز است، به ویژه در صورت وجود آسیب ناشی از پرتونگاری بر روی قفسه سینه، انقباض پوست قفسه سینه، پیوند پوست جداره سینه یا برش رادیکال ماهیچه بزرگ پتکورال


منافع و مزایای پروتز پستان



جراحی بزرگ کردن پستان امکان بزرگ کردن اندازه پستان را با اهداف زیبایی فراهم می‌کند

جراحی بازسازی پستان جراحی است برای جایگزین کردن بافت پستانی که به دلیل سرطان یا آسیب برداشته شده است، یا جایگزین کردن بافت پستانی که به دلیل ناهنجاری شدید

به خوبی شکل نگرفته است آموزش بیماران و رضایت آگاهانه در مورد پروتز پستان عمل های جراحی مرتبط با استفاده از پروتز ژله ای پستان بدون عوارض احتمالی و خطر نیست.
 
عمل‌های جراحی مرتبط با استفاده از پروتز ژله‌ای پستان بدون عوارض احتمالی و خطر نیست. استفاده از این جراحی یک انتخاب است. باید پیش از انجام جراحی پیرامون منافع و

عوارض احتمالی بازسازی بافت یا بزرگ کردن پستان با کمک پروتز به فرد مشاوره داد. باید به بیماران توصیه کرد که پروتز پستان را به صورت مادام‌العمر در نظر نگیرند و این که

شاید نیاز باشد که سال‌ها بعد پروتز را بردارند و جایگزین کنند. به جراحان در کشورهای عضو شواری اروپا و استرالیا توصیه می‌شود که بروشور آموزشی شرکت مِنتور با عنوان
:جراحی اپروتز ژله‌ای پستان: گرفتن یک تصمیم آگاهانه» را برای بیماران‌شان فراهم کنند. هدف این بروشور کمک به بیماران در گرفتن تصمیمات آگاهانه درباره انجام جراحی بزرگ کردن یا بازسازی پستان است. نمونه یک فرم رضایت بیمار در پشت بروشور آورده شده است. برای بیماران ساکن در کشورهای عضو اتحادیه اروپا و استرالیا، ضروری است که این بروشور را بخوانند، بفهمند و حتما فرم رضایت آگاهانه آن را پیش از انجام جراحی امضا کنند.

این وظیفه تک تک جراحان  پلاستیک است که بهترین روش برای دادن مشاوره به بیمارشان را پیش از انجام جراحی برگزینند. شرکت مِنتور به جراحان اعتماد می‌کند که تمامی عوارض جانبی و خطرات احتمالی مرتبط با انجام جراحی پروتز پستان را به طور کامل برای بیمار توضیح می‌دهند.

پس از جراحی، جراحان پلاستیک باید برای هر بیمار، برگه شناسایی پزشکی با اطلاعات دقیق نوع پروتزاستفاده شده را فراهم کنند. برچسب‌های موجود در محصولات شرکت برای قرار داده شدن بر روی این برگه‌ها هستند. باید به بیماران توصیه شود که این برگه را همراه‌‌شان داشته باشند تا در صورت بروز شرایط فوریت پزشکی، کارهایشان راحت‌تر انجام شود.

پس از انجام جراحی پروتز سینه، جراح باید زمان‌های لازم برای مراجعه‌های بعدی جهت معاینه و همچنین نیاز به ادامه جلسات مشاوره با پزشک برای معاینه‌های دوره‌ای برای تشخیص سرطان پستان را به بیمار اعلام کند. به بیماران باید توصیه شود که اگر بعدها قرار بر این شد که دوباره هرگونه جراحی یا درمانی بر روی پستان‌شان انجام شود، پزشک یا جراح مورد نظر را از وجود پروتز در پستان‌شان آگاه کنند. همچنین حتما پیش از مصرف هر داروی موضعی با پزشک یا داروساز پیرامون وجود موادی چون استروییدها در دارو مشورت کنند. علاوه بر آن، به بیمار باید خاطر نشان کرد که در صورت بروز هرگونه مشکلی مرتبط با پروتز فوراً به جراح مراجعه کند.

دستور  و روش استفاده از پروتز سینه


کاشت پروتزهای ژله‌ای برای بازسازی یا بزرگ کردن پستان با چندین شگرد جراحی انجام می‌شود. بنابراین به جراح توصیه می شود که بهترین روش را با توجه به تجربه خودش و رعایت احتیاط برای هر فرد در نظر بگیرد. شرکت مِنتور فرآیندهای زیر را در مورد ایمپلنت‌های ژله‌ای توصیه می‌کند.

گزینش پروتز مناسب پستان



برخی از متغیرهای مهم برای جراحی و انتخاب اندازه پروتزپستان شامل موارد زیر است:
•    اندازه پروتز نباید در مقایسه با قفسه سینه فرد زیاد کوچک یا بزرگ باشد.
•    بافت موجود باید بتواند به طور کامل پروتز را بپوشاند.
•    قرار دادن پروتزپستان در زیر ماهیچه بیشتر در افراد دارای بافت نازک یا کم‌کیفیت توصیه می‌شود.
•    یک پاکه خشک با اندازه دقیق تعریف شده و متقارن باید ایجاد شود تا بتوان پروتزپستان را به طور صاف بر روی سطحی نرم قرار داد.


صرفا در مورد کنتور پروفایل



پروتزپستان ژله‌ای چسبنده پستان سیلتکس کنتور پروفایل 3 دارای نشانه‌های راهنما در جلو و پشت است. این نشانه‌ها به جراح کمک می کنند که جهت ایمپلنت را تنظیم کرده و از قرار گرفتن درست آن اطمینان حاصل کند.



توضیح: توصیه می شود که بیشتر از یک مورد پروتزپستان با یک اندازه خاص در هنگام جراحی به همراه داشته باشید تا در صورت نیاز به داشتن پروتزی با اندازه متفاوت، قدرت عمل کافی داشته باشید. یک پروتزپستان اضافی از همان اندازه را هم برای اطمینان داشته باشید.

گزارش‌های موجود در مقالات پزشکی بیان می‌دارد که درمان پروفلاکتیک با آنتی بیوتیک ممکن است در هنگام انجام جراحی‌های دندان‌پزشکی یا پزشکی برای بیمارانی که برخی از کسانی که پروتز‌های سیلیکونی دارند نیاز شود. حتما پیش از انجام جراحی، سابقه پزشکی مرتبط با حساسیت به هر یک مواد به کار رفته در پروتز‌ها را با پزشک تان در میان گذاشته  و بررسی کنید.

فرآیند آزمودن پروتز ‌های ژله‌ای پستان


درست پیش از استفاده از این وسیله، از سالم بودن و سوراخ نبود محفظه ایمپلنت اطمینان حاصل کنید. برای این منظور می توانید به نرمی پروتز را با دست و انگشتان بفشارید تا نشت‌های احتمالی آن پدیدار شو
د.

فرآیند تعبیه پروتز ‌های ژله‌ای پستان


هر پروتز دارای دو برچسب ثبت برای بیمار است که شماره سریال آن وسیله خاص، در آن نوشته شده است. یکی از این برچسب‌های مقاوم به فشار باید به پرونده بیمارچسبانده شود. محل قرار گرفتن ایمپلنت (طرف راست یا چپ سینه) و زمان انجام جراحی باید بر روی برچسب نوشته شود.

تولید پروتز پستان


این وسیله‌ با مواد فتالات‌دارتولید نشده است. این وسیله لاتکس ندارد و در طول فرآیند تولید نیز با مواد لاتکس‌دار تماسی نداشته است. همچنین این وسیله با بافت حیوانی تولید نشده است.

پاکسازی و استریل کردن پروتز پستان


هر کدام ازپروتزهای ژله‌ای پستان شرکت مِنتور به طور جداگانه در یک بسته‌بندی دو لایه استریل و غیرگرمازا بسته بندی شده است. دولایه بودن بسته امکان انتقال استریل محصول را آسان می کند. اگر بسته بندی دولایه آسیبی دیده باشد، هیچ تضمینی بر استریل بودن محصول نیست. این محصول به سبک گرمای خشک پاکسازی و  ضدعفونی شده است. نباید آن را از نو استریل کرد

همه پروتز های ژله‌ای پستان شرکت مِنتور یکبار مصرف هستند. اگر بر خلاف توصیه شرکت سازنده، محصولی دوباره استفاده شود، احتمال بروز عفونت (میکروبی و نیز ویروسی و دیگر عامل‌های انتقالی) و همچنین واکنش سیستم ایمنی بدن وجود دارد. در این صورت استریل بودن دستگاه را نمی‌توان تضمین کرد. علاوه بر آن، سالم بودن و سوراخ نبودن پروتز را هم نمی‌توان تضمین کرد. طول عمر بیان شده برای محفظه پروتز در صورت استفاده مجدد، مقدار بیان شده نخواهد بود. استریل بودن، امنیت و بهره‌وری را نمی‌توان در استفاده مجدد از
وسیله تضمین کرد. اگر پروتز پیش از استفاده آلوده شده است نباید استفاده کرد

اطلاعات مربوط به نگهداری، حمل، بسته‌بندی و بازیافت  پروتز سینه


هیچ شرایط ویژه‌ای برای نگهداری این محصول وجود ندارد. این محصول با بسته‌بندی باز نشده در شرایط گرما یا رطوبت شدید و در طول زمان آزمایش شده است. برای بازیافت این محصول به راهنمایی‌های مسئولان محلی‌تان پیرامون روش بازیافت پسماندهای مختلف مراجعه کنید.

هشدار های لازم در مورد پروتز سینه


این وظیفه جراح است که پیش از جراحی به بیماران احتمالی یا همراهان‌شان عوارض احتمالی استفاده از این محصول را بگوید.

•    همه عفونت‌های قبلی بایستی پیش از کاشت پروتزپستان بر طرف شوند.
 
جراحی که جراحی پلاستیک بزرگ کردن یا بازسازی پستان را انجام می‌دهد، باید با روش‌های به روز اندازه‌گیری بیمار، اندازه ایمپلنت و شگردهای نوین این نوع جراحی‌ها آشنا باشد.
•    پُرز، گرده، پودر، پودر دستکش جراحی، پانسمان و اسفنج، اثرانگشت، روغن پوست و دیگر آلوده‌کننده‌های سطحی که در اثر بی‌دقتی بر روی پروتز قرار بگیرند، ممکن است موجب واکنش بدن به پروتز شوند. شگردهای پاکسازی و ضدعفونی کردن حین عمل باید با دقت بالا انجام شوند تا از بروز آلودگی و عوارض جانبی جلوگیری شود. همه ابزارها و دستکش‌های جراحی باید پیش از باز کردن و تماس با ایمپلنت کاملا ضدعفونی شوند.
•    محفظه سیلسکونی انعطاف‌پذیر پروتز به راحتی در تماس با لبه تیز چاقو، فشار زیاد در هنگام نگهداری و برخورد با سطح‌های نوک تیز سوراخ می‌شود. این مسئله به سادگی به پاره شدن آن منجر خواهد شد. تمامی پروتزها را پیش از استفاده و در حین استفاده به طور دقیق بررسی کنید. در هنگام نگهداری و کاشتن این محصول باید دقت بسیار نمود.
•    از وارد کردن فشار و دستکاری زیاد محصول در هنگام کاشتن باید  خودداری کرد، چرا که ممکن است به آن آسیب وارد کند.
•    هر گونه جراحی دیگری پس از کاشتن محصول در ناحیه پستان باید با دقت فراوانی انجام شود تا از وارد آمدن آسیب به پروتز خودداری شود. در صورتی که ا پروتزی آسیب دید، باید فوری تعویض شود.
•    پیش از استفاده و تا زمان کاشتن محصول، آن را برای یافتن سوراخ یا نشتی بررسی کرد. در صورت وجود هر گونه تغییر در طراحی اصلی محصول، نباید آن را استفاده کرد. پروتزی که آسیب دیده یا بر روی آن تغییراتی صورت گرفته است نباید استفاده شود. یک پروتز جایگزین باید همیشه در اتاق عمل برای مواقع این چنین موجود باشد.
•    از تماس یافتن پروتز با وسایل برقی باید خودداری کرد، چرا ممکن است به آن آسیب بزنند.

مراقبت بیشتر در مورد پروتز ‌های ژله‌ای پستان سیلتکس

•    از ایجاد برش‌های بیش از حد کوچک  باید خودداری کرد. برای کاشتن پروتز ‌های دارای ژل نرم، شاید لازم باشد برشی بیشتر حد عادی انجام شود تا از وارد آمدن آسیب به پروتز در هنگام کاشتن آن پرهیز شود. وسیله‌ای که در هنگام کاشتن آسیب ببیند، ممکن است پس از جراحی پاره شود.
•    شرکت مِنتور به جراحان توصیه می‌کند که اندازه پروتز و ذات سفت‌تر و برجستگی بیشتر محفظه سیلتکس را در هنگام تعیین میزان بُرش و روش جراحی در نظر بگیرند (برای آگاهی بیشتر به بخش انتخاب ایمپلنت مراجعه شود).

نکته‌های مربوط به ارتفاع پروتز سینه


•    مراقب باشید که پاکه ایجاد شده زیاد بزرگ نباشد، چرا که باعث جابه‌جایی پروتز خواهد شد.
•    شرکت مِنتور به جراحان توصیه می‌کند که ذات سفت‌تر ژل، اندازه ایمپلنت، برجستگی و محکم‌تر بودن محفظه سیلتکس را در هنگام تعیین میزان بُرش و روش جراحی در نظر بگیرند (برای آگاهی بیشتر به بخش انتخاب ایمپلنت مراجعه شود).

هشدار های لازم در مورد انتخاب پروتز سینه


شرکت مِنتور اعتماد می‌کند که جراح همه عوارض جانبی و خطرات احتمالی انجام کاشت پروتز، روش جراحی در نظر گرفته شده و ابزارهای آن را به مراجعه‌کننده می‌گوید و دلیل انتخاب این روش جراحی را در مقایسه با دیگر روش‌ها برای فرد بیان می‌کند. حتما باید به بیمار گفت که ایمپلنت پستان مادام‌العمر نیست ولی محدودیت زمانی هم ذکر نشده است.

•    باید مراقب باشید که وسایل جراحی آسیبی به پروتز وارد نکند. هر گونه آسیب هر چند کوچکی ممکن است به پارگی زودهنگام یا دیرهنگام پروتز منجر شود. استفاده از بخیه‌های عمیق ممکن است از برخورد احتمالی پروتز با سوزن‌های بخیه جلوگیری کند.
•    این محصول صرفا یکبار مصرف است. اگر جراحی دیگری بر روی ناحیه پستان انجام شود، احتمال آسیب‌دیدگی ایمپلنت و عفونت وجود دارد (مانند کپسولوتومی باز، اصلاح جیب پستان و غیره). جراحی که پروتز را کاشته است وظیفه دارد که نیاز به جایگزین کردن آن را نیز بررسی کند. اگر ایمپلنت هرگونه آسیبی دیده است، باید فوری جایگزین شود.
•    ژل سیلیکونی ممکن است از محفظه نیمه غشایی سیلسکونی‌اش به داخل محفظه یا بافت پستان نشت کند. حتی نشت آن به داخل مویرگ‌ها نیز گزارش شده است. تأثیرات طولانی‌مدت چنین نشتی هنوز ناشناخته است. این مسئله باید حتما با بیماران پیش از انجام جراحی مطرح شود.
•    در هر پستان صرفاً یک پروتز باید کاشته شود. شرکت مِنتور استفاده از دو محصول بر روی هم در یک پستان را نهی می‌کند. از آن جایی که تا کنون استفاده آنها بدین صورت مورد آزمایش قرار نگرفته است، سالم ماندن دو پروتز بر روی هم در طولانی مدت معلوم نیست. فشار ناشی از قرار دادن دو پروتز بر روی هم ممکن است به پارگی آنها در طول زمان بیانجامد
 


•    هرگز به دنبال ترمیم پروتز آسیب دیده برای استفاده مجدد از آن نباشیم.


•    تأثیر تماس مستقیم داروها (برای نمونه آنتی‌بیوتیک‌ها و استروییدها) با این پروتز تا به حال آزمایش نشده است و تأثیر مصرف آنها پس از کاشتن پروتز ناشناخته است. هر جراحی که مایل است مصرف داروهای شیمیایی را پس از کاشتن پروتز توصیه کند، باید از ترکیب شیمیایی داروها و نوع واکنش آنها با مواد سیلیکونی نرم آگاه باشد.
•    هرگز اقدام به تزریق دارو یا دیگر مایعات به درون پروتز نکنیم. ایجاد هرگونه سوراخی در پروتز ممکن است موجب پارگی آن شود.
•    اگر از پوویدون – یودین در فضای کاشت پروتز استفاده می‌شود، باید پس از استفاده، کل فضای آن را با دقت با آب نمک بشوییم تا هیچ اثری از آن باقی نماند.
•    در طراحی، اندازه‌گیری و تعیین محل قرارگرفتن پروتز باید پوشش کافی بافتی آن نیز در نظر گرفته شود. همچنین میزان فشار وارد شده نیز باید در نظر گرفته شود.
•    در صورت باقی ماندن هرگونه شیء خارجی در بدن، احتمال واکنش به  عفونت، خونریزی و ترومبوز نیز هست.
•    طبق گزارش‌ها استفاده از اشعه برای حرارت‌درمانی در کسانی که ایمپلنت پستان انجام داده‌اند سبب بافت‌مردگی (نکروز)، فرسایش پوستی یا خارج شدن ایمپلنت می‌شود. استفاده از آن در کسانی که پروتز پستان را انجام داده‌اند توصیه نمی‌شود
 
•    بیمار باید بداند که هرگونه فشار یا ضربه غیرطبیعی به پستانش ممکن است باعث پارگی پروتز سینه شود. 
•    شرکت مِنتور درمان سفتی کپسول را به وسیله فشار خارجی (کپسولوتومی باز) به شدت نهی می‌کند و در صورت انجام آن هیچ مسئولیتی را در مورد سالم ماندن ایمپلنت بر عهده نمی‌گیرد. اگر جراح از این شگرد استفاده کند، ممکن است عوارض مختلفی را به همراه داشته باشد، از جمله هماتوم، جابه‌جا شدن و پارگی ایمپلنت. جراح وظیفه دارد همه عوارض احتمالی و روش‌های جایگزین درمانی را به بیمار بگوید. وارد کردن چنین فشارهایی به ناحیه پستان باعث پارگی پروتز خواهد شد.
•    شرکت مِنتور تأثیرات درون بدنیِ پرتودرمانیرا بر بافت کسانی که ا پروتز پستان دارند، آزمایش نکرده است. با این حال، ادبیات پژوهشی در این زمینه بیان می دارد که انجام پرتودرمانی ممکن است موجب انقباض کپسولی شود. همچنین در این باره این تأثیرات نیز بیان شده است: 1) زمانی که پستان دارای پروتز ، تغییرات فیبروتیک ندارد، نتایج پرتو درمانی عالی است. 2) در صورت امکان انجام 45 gy در 5 هفته بر دوزهای بیشتر ترجیح دارد. 3) انجام پرتوافکنی بلافاصله پس از جراحی بازسازی پستان گویا نتایج زیبایی‌شناختی ضعیفی دارد. تصمیم به انجام پرتودرمانی پس از انجام پروتز پستان باید با همکاری جراح و آنکولوژیست پرتودرمانی گرفته شود.
•    استفاده از روش دور ناف در قرار دادن پروتز هنوز بررسی نشده است و توصیه نمی‌شود.
•    انجام دقیق هموستاز برای جلوگیری از شکل‌گیری هماتوم  و خونریزی پس از جراحی مهم است. اگر خونریزی زیاد ادامه یافت، توصیه می‌شود که تا زمان بندآمدن خونریزی پروتز را کار نگذاریم.
•    اگر جراحی، هماتوم یا جمع‌شدن مایعات در بدن را با مکش درمان می‌کند یا اگر نمونه‌برداری یا لومپکتومی انجام شده است، باید بسیار دقت کرد که به ا پروتز آسیبی نرسد. این فرآیندها خطر پارگی پروتز را افزایش می‌دهند.
     پژوهش‌ها نشان داده است که اگر پروتز در نواحی آسیب دیده قرار گیرد، خطر خارج شدن آن افزایش می‌یابد، از جمله در بافت‌های دارای زخم، به شدت پرتودیده یا سوخته، نواحی دارای استخوان شکسته یا جایی که بافت آن با کمک جراحی برداشته شده است.
•    شکل‌گیری یا انقباض بیش از حد کپسول فیبری ممکن است در اطراف هر پروتزی که با بافت نرم در ارتباط است، روی دهد. اگر پس از جراحی هماتوم یا عفونت موضعی روی دهد، احتمال بروز و شدت این مسئله ممکن است افزایش یابد.
•    پزشک باید در زمان استفاده از پروتز بر روی کسانی که از نظر روانشناختی ناپایدار هستند، اطلاعات آنها را به صورت محرمانه نگاه دارد.
•    کاشت پروتز ممکن است فرآیند شیردهی پستان را دچار مشکل کند(البته در روش جایگذاری دور هاله). به گفته مؤسسه پزشکی شواهد کمی وجود دارد که انجام پروتز پستان، به ویژه با انجام برش اطراف هاله پستان، مانع از شیردهی پستان خانم‌ها شود. با این حال، در مواردی که شیردهی دچار مشکل می‌شود باید در نظر داشت که احتمالا جراحی اولیه بازسازی پستان، مانند ماستکتومی، دلیل آن بوده است.

واکنش‌های نامطلوب پروتز پستان


هر بیماری که تحت عمل جراحی قرار می‌گیرد ممکن است دچار عوارضی در هنگام عمل یا پس از آن شود. واکنش‌ها و عوارض احتمالی مرتبط با کاشت وسیله‌ای در پستان باید پیش از انجام جراحی با بیمار مطرح شود. این مسئولیت جراح است، و شرکت مِنتور در این مورد به او اطمینان کرده است، که اطلاعات لازم در این زمینه و مزایا و معایب انجام دادن یا ندادن این جراحی را با فرد در میان بگذارد.

خطرات  بزرگ کردن پستان با جراحی پروتز سینه


احتمال بروز عوارض جانبی ناشی خود جراحی یا هوشبری در همه جراحی‌ها هست. این عوارض شامل موارد زیراست:
•    عفونت، با نشانه‌هایی چون حرارت، ورم‌کردگی، قرمزی یا تب، ممکن است پس از جراحی به طور زودهنگام یا دیرهنگام بروز کند. عفونت ممکن است منجر به سندروم شوک سمی شود. برخی از نشانه‌های این سندروم بدین قرار است: تب ناگهانی، استفراغ، حالت تهوع، از هوش رفتن، سردرد و جوش پوستی مانند آفتاب‌سوختگی. درمان آن شامل مصرف دهانی یا درون‌رگی آنتی‌بیوتیک تا برداشتن پروتز است البته احتمال این عوارض نادر است.
•    شکل‌گیری هماتوم که نشانه‌هایش برجسته شدن، حساس شدن و تغییر رنگ بافت است و برای درمان آن ممکن است نیاز به انجام جراحی باشد. انجام هماستاز دقیق برای جلوگیری از شکل‌گیری هماتوم پس از عمل ضروری است.
•    شکل‌گیری سرم یا سروما  به ندرت روی می‌دهد و نشانه‌هایش ورم‌کردگی پستان به دلیل جمع شدن سرم در جیب زیر پستان است. ممکن است برای درمان آن نیاز به جراحی باشد. این مسئله ممکن است در فاصله کمی پس از جراحی یا حتی سال‌ها بعد روی دهد و دلیل آن از نظر پزشکی هنوز ناشناخته است.
•    خطر عوارض جانبی ناشی از داروهای هوشبری.

خطرات ویژه جراحی کاشت  پروتز پستان


انقباض کپسولی

 
CAPSULAR CONTRACTURE

انقباض کپسولی رایج‌ترین عارضه جانبی جراحی کاشت یا پروتز پستان است. یک پاکه کمی بزرگتر از پروتز در پشت پستان ایجاد می‌شود تا پروتز در آن گذاشته شود. به طور طبیعی جای زخم در حال بهبودی دور ایمپلنت را می پوشاند و معمولا آن قدر کوچک می‌شود که پروتز را سفت کند و انواع حالت‌های سفتی را به پستان می‌دهد. در بدترین حالت ایمپلنت بیش از حد سفت شده و دردناک می‌شود. این مسئله ممکن است در زمانی کوتاه پس از جراحی یا سال‌ها بعد روی دهد. همچنین ممکن است در یک پستان باشد، یا در هر دو پستان (اگر هر دو جراحی شده‌اند). هر چند آزادسازی انقباض پوستی جای زخم با کمک جراحی معمولا موفقیت‌آمیز است، اما احتمال تکرار این مسئله وجود دارد. دلیل این انقباض هنوز مشخص نیست. در گذشته از بین بردن این انقباض از راه تنظیم پستان با کمک دست و بدون جراحی رایج بود. اما امروزه دیگر انجام نمی‌شود. شدت اقباض کپسولی را با دسته‌بندی بیکراز 1 تا 4 دسته‌بندی کرده‌اند.

آهک‌سازی کپسول نیز ممکن است. این پدیده معمولا در جای زخم‌های ماندگار در طولانی‌مدت روی می‌دهد، به ویژه اگر جای زخم دارای سوزش باشد مانند جای زخم منقبض شده ناشی از سوختگی در مفاصل. اگر بیمار بخواهد، می‌توان کپسول‌های آهکی شده را با جراحی برداشت. اما بدون جراحی هم گویا مشکل چندانی ایجاد نمی‌کنند. نقطه‌های کوچک آهکی شده ممکن است در بافت اصلی پستان ایجاد شود. در این صورت نیاز به انجام پرتونگاری است. در پرتونگاری ممکن است آنها خوش‌خیم تشخیص داده شوند یا گاهی بدخیم که در آن صورت نیاز به نمونه‌برداری است.

پارگی پروتز پستان


پروتز پستان شاید تا آخر عمر دوام نیاورد. ممکن است هر زمانی پس از جراحی پارگی ایمپلنت به دلایل مختلف روی دهد. با این حال، جدیدترین مطالعات صورت گرفته بر روی نسل فعلی پروتز ها با ویژگی‌های تک‌لومن بودن، گِرد بودن، دارای مجوز اتحادیه اروپا و از جنس ژله‌ای سیلیکونی تولید شده توسط شرکت‌های مختلف، نشان می‌دهد که متوسط عمر این ایمپلنت‌ها بیش از 10 سال است.

هر چند تا کنون نشانه‌ای بر خراب شدن ماده سیلیکون دیده نشده است، اما محفظه آن ممکن است به مرور زمان فرسوده یا پاره شود. اگر محفظه پروتز پاره شود، ژل فرّار درون آن معمولا در بسته‌بندی زخم درون جیب ایجاد شده برای ایمپلنت نشت می کند (نشت درون کپسولی) و حتی ممکن است در تصاویر ام آر آی هم که معمولا 85% پارگی‌های را نشان می‌دهد نیز دیده نشود (پارگی پنهان). اگر بسته‌بندی زخم نیز پاره شود، ژل درون پروتز به درون بافت‌های موضعی پستان و اطراف آن نفوذ می‌کند (نشت بیرون کپسولی). بیشتر ژل نشت‌کرده در محیط خود پستان می‌ماند، اما به ندرت دیده شده است که به بازو، غلاف عصبی، یا دیواره معده نیز نفوذ کند. با کمک سونوگرافی، ماموگرافی و معاینه جسمانی نیز می‌توان وجود چنین نشت‌هایی را تشخیص داد. بیشتر موارد چنین نشت‌هایی در ایمپلنت‌های نسل‌های قدیمی‌تر که محفظه نازک‌تر و شکننده‌تری داشتند و در اواخر دهه 1350 خورشیدی (1970 میلادی) به کار می‌رفتند گزارش شده است.

اگر کوچک‌ترین تغییری در ویژگی‌های ایمپلنت دیده شد، احتمال وجود پارگی هست، مانند حس سوزش یک طرف پستان به طور دایم یا تغییر در نرمی، بافت یا شکل پروتز. به دلیل پنهان ماندن بسیاری از پارگی‌ها و مشکل بودن تشخیص آن بدون بررسی با انجام جراحی، دلیل اصلی آنها هنوز ناشناخته است. محصولات امروزی محفظه‌های کلفت‌تر و محکم‌تری دارند و ژل به کار رفته در آنها یکپارچه‌تر و سفت‌تر است. در انجام مطالعات مقایسه‌ای بین میزان پارگی محصولات فعلی و قدیمی‌تر باید دقت شود چرا در بسیاری از موارد نام شرکت تولیدکننده، کیفیت محصول و نوع آن دقیقا معلوم نیست. ممکن است در گزارش پروتز ‌های ناموفق دلیل آن را توضیح داده باشند یا صرفا بگویند که جایگزین شده است، به ویژه زمانی که در بافت اصلی پستان دنبال بررسی چیزی مانند یک تومور بوده‌اند.

برخی از دلایل پارگی ایمپلنت بدین شرح است: آسیب ناشی از وسایل اتاق عمل، وارد آمدن ضربه حین یا پس از عمل، فشار زیاد در طی کارهای روزانه به ویژه نرمش‌های سنگین، ورزش‌های بسیار پرتحرک، ماساژ روزانه، داشتن روابط جنسی با فشار با سینه یا فشار بر پستان در هنگام گرفتن عکس (ماموگرافی).

تغییرات در حس یا درد در نوک و کل پستان در جایگذاری پروتز سینه
انجام هر گونه جراحی بر روی پستان ممکن است به بیشتر شدن یا کمتر شدن حس در نوک یا هاله یا پوست کل پستان بیانجامد. این نوع تغییرات بسیار متنوع است و ممکن است زودگذر یا دایمی باشد. چنین تغییراتی گاهی ممکن است بر واکنش‌های جنسی یا شیردهی خانم‌ها تأثیر بگذارد. این تغییرات نتیجه آسیب یا کشیدگی عصب‌ها در حین جراحی است. فعلا هیچ درمانی برای این مشکل وجود ندارد.

بیشتر خانم‌هایی که جراحی بزرگ کردن یا بازسازی پستان را انجام می‌دهند، پس از جراحی در قفسه سینه احساس درد دارند. گر چه در بیشتر افراد این درد به مرور زمان از بین می‌رود، در برخی خانم‌ها این درد تبدیل به یک درد شدید می‌شود. دلیل درد شدید ماندگار در قفسه سینه ممکن است هماتوم، مهاجرت سلولی ، عفونت، بزرگی بیش از حد جیب ایجاد شده یا انقباض کپسولی باشد. بروز درد شدید به صورت ناگهانی احتمالا نشانه پارگی ایمپلنت است.

انجام ماموگرافی برای تشخیص سرطان یا جمع‌شدن کلسیوم در پروتز سینه


از آن جایی که وجود سیلیکون باعث کدر شدن عکس‌های X ray می‌شود، به طور نظری وجود ایملپنت ممکن است مانع از تشخیص زودهنگام سرطان پستان با کمک ماموگرافی شود. روش‌های نوین فشرده‌سازی پستان باعث می‌شود که سطح بیشتری از پستان در تصاویر دیده شود. از طرف دیگر، بیشتر جراحان بر این باورند که وجود ایمپلنت احتمالا تشخیص وجود تومور را از طریق تپش قلب بیشتر می‌کند. گر چه این نگرانی نظری وجود دارد، تا کنون هیچ گزارش مستندی مبنی بر تشخیص دیرهنگام وجود سرطان به دلیل داشتن ایمپلنت منتشر نشده است. به زنانی که به طور ارثی احتمال بروز سرطان پستان در آنها هست توصیه می‌شود که جراحی برای ایمپلنت را با آگاهی بیشتری انجام دهند. از آن جایی که برای ماموگرافی، پستان را فشرده می‌کنند، احتمال بروز پارگی هست. البته این مسئله به ندرت روی می‌دهد و نباید دلیلی شود که زنانی که ایمپلنت پستان دارند از انجام غربالگری دوره‌ای با ماموگرافی برای سرطان پستان خودداری کنند. پیش از انجام ماموگرافی، آنها باید متخصص عکس‌برداری را از وجود ایمپلنت در پستان‌شان آگاه کنند.

توده کلسیم معمولا در زخم‌های قدیمی در هر جایی از بدن ذخیره می‌شود که این شامل کپسول ایمپلنت پستان نیز می‌شود. این مسئله عموما چندین سال پس از انجام جراحی بروز می‌کند. توده‌های خوش‌خیم کلسیم معمولا در تصاویر ماموگرافی در بافت اصلی طبیعی پستان دیده می‌شوند، حتی پستانی که تا به حال بر روی آن جراحی نشده است. این ذخیره‌های خوش‌خیم کلیسمی نمود متفاوتی از نوع بدخیم در تصاویر x ray دارند. عموما متخصص پرتونگاری  می‌تواند تشخیص دهد که این توده‌ها خوش‌خیم یا بدخیم هستند، اما گاهی انجام نمونه‌برداری برای تشخیص بدخیم نبودن ضروری است. هیچ شواهدی مستندی وجود ندارد که اثبات کند این توده‌ها بیشتر در خانم‌هایی که جراحی ایمپلنت را انجام داده‌اند روی می‌دهد. در برخی از افراد، چند سال پس از جراحی لایه‌ای نازک از کلسیم در کپسول پستان و اطراف ایمپلنت شکل می‌گیرد. این مسئله تقریبا همیشه با انقباض کپسولی همراه است. در غیر این صورت مشکل خاصی ایجاد نخواهد کرد.

خارج شدن پروتز سینه/ مختل شدن روند بهبودی زخم


بافت‌مردگی یا شُلی پوستی که منجر به بیرون زدن پروتز شود ممکن است ناشی از تنش بافت‌های اطراف پروتز ، زیاد بودن دُز استرویید‌های قرار گرفته در جیب ایمپلنت یا ضربه‌های ناشی جراحی یا دیگر عامل بیرونی باشد. این مسئله در جراحی بزرگ کردن پستان به ندرت روی می‌دهد، اما در جراحی بازسازی پستان به دلیل محیط بافتی چالش‌برانگیز ناشی از انجام ماستکتومی، آسیب به بافت‌های موضعی و نیز پرتونگاری بیشتر است.

 

چروک شدن پروتز پستان یا   نارضایتی از نتیجه زیبایی‌شناختی عمل / نبود تقارن پستان



وجود چروک قابل لمس یا قابل مشاهده در ایمپلنت، ناشی از نازک بودن لایه بافتی پوشاننده ایمپلنت، میزان انقباض کپسولی و بافت غیرصیقلی خود ایمپلنت است. پروتز ‌های ژله‌ای قدیمی که سطحی صیقلی داشتند، به ندرت مشکل چروک داشتند. برخی جراحان گفته‌اند که سطح ناصاف ایمپلنت را با کمک انتقال چربی انسانی برای پوشاندن ایمپلنت جبران می‌کنند. دلایلی چون خطای جراح، نبود تقارن یا ناهنجاری قبلی، شکل‌گیری کلویید در محل برش جراحی، تغییرات ناشی از زمان، افزایش یا کاهش وزن، حامله شدن یا شیردهی، همگی در درازمدت یا کوتاه مدت در ایجاد ظاهر نازیبای پستان تأثیرگذار است. با گذر زمان و بالا رفتن سن، پستان بیشتر خانم‌ها، چه پروتز داشته باشند یا خیر، دچار کمی افتادگی می‌شود. نبود تقارن معمولا به دلیل ناتوانی در اصلاح دقیق تفاوت قبلی بین دو پستان است. این مسئله همچنین ممکن است ناشی از خطای جراح، انقباض نامتقارن یا پارگی پروتز باشد.

شکل‌گیری بیش از حد کولاژن در محل برش در زمان بهبودی زخم باعث می‌شود که جای زخمی ایجاد شود که از نظر زیبایی برای بیشتر افراد ناخوشایند است. جای زخم کلوییدی که به خوبی درمان نشده است، معمولا فراتر از لبه‌های جای زخم اصلی رفته و در طول زمان بزرگتر می‌شود. جای زخم‌های هیپرتروفیک معمولا در موضع اصلی‌شان می‌مانند و به خوبی با درمان اصلاح جای زخم درمان می‌شوند، که این شامل تزریق استرویید برای شکستن کولاژن یا انجام جراحی برای اصلاح موضع قرارگیری، مسیر یا خط جای زخم است.

واکنش‌های احتمالی به سیلیکون در پروتز پستان


این متن خلاصه‌ای از اطلاعات موجود در ادبیات پزشکی را بیان می‌کند. شرکت مِنتور می‌داند که اطلاعات موجود در این متن بسیار تخصصی است. با این حال، اخلاق و عمل پزشکی، پزشک را ملزم می‌کند واسطه‌ای بین شرکت تولیدکننده محصول پروتز و بیمار شود. بحث احتمال وجود ارتباط بین سیلیکون (یا دیگر موادی که درون بدن کاشته می‌شود) و انواع بیماری‌ها موضوع مناظره‌های علمی مختلفی بوده است. بزرگترین نگرانی‌ها مربوط به احتمال بروز اختلالات سیستم ایمنی یا عصبی بدن، سرطان و اختلال بافت‌های همبندی است.

علی‌رغم وجود گزارش‌های روایی جدید مبنی بر ارتباط بین پروتز و اختلال بافت‌های همبند، چندین مطالعه همه‌گیرشناختی نشان‌دهنده نبود همبستگی بارز بین ایمپلنت‌های ژله‌ای پستان و بیماری‌های بافت‌های همبند یا دیگر بیماری سیستم ایمنی بدن است. چهار گروه چندتخصصی از کارشناسان برجسته به مطالعه ادبیات پزشکی موجود در این باره، به ویژه ایمپلنت سیلیکونی پستان، پرداخته‌اند و دستاوردهایشان را در گزارش‌هایی منتشر کرده‌اند. این چهار گروه علمی شامل گروه بررسی مستقل (زیر نظر پزشکی از انگلستان)، میزگرد ملی علمی (تعیین شده توسط قاضی پوینتر برای MDL 926)، IOM و گروه ارزیابی گزینه‌های فنی و علمی (زیر نظر اتحادیه اروپا) هستند. آنها همگی به این نتیجه رسیده‌اند که هیچ مدرک مستندی مبنی بر وجود ارتباط علت معلولی یا نسبت خطر بین پروتز سیلیکونی پستان و بیماری‌های بافت‌های همبندی یا سیستم ایمنی وجود ندارد. این مسئله در یک مطالعه مروری جدید بر روی ادبیات همه‌گیرشناسی نیز بیان شده است.

پژوهش‌های صورت گرفته تا کنون هیچ گونه رابطه‌ای بین مشکلات عصبی و انجام پروتز پستان نیافته‌اند. چندین مطالعه در زمینه سرطان‌زا بودن ایمپلنت‌های پستان صورت گرفته است، اما هیچ کدام شاهدی برای افزایش احتمال بروز سرطان پستان به دلیل انجام ایمپلنت پستان نیافته‌اند. چنین پژوهش‌هایی  همچنان در حال انجام است.

همچنین تا کنون هیچ ارتباطی بین بروز ناهنجاری مادری‌زادی یا مشکلات زایش به دلیل وجود پروتز در پستان گزارش نشده است. پژوهش‌های اخیر صورت گرفته توسط شرکت مِنتور بر روی نمونه‌های حیوانی نشان می‌دهد که وجود مواد سیلیکونی در بدن موجب اختلال تولیدمثل نمی‌شود.

هر چند به طور نظری هر گونه جراحی بر روی پستان، از جمله گذاشتن پروتز ، ممکن است بر روی کیفیت شیردهی خانم‌ها تأثیر بگذارد، شواهد تجربی نشان می‌دهد که بسیاری از خانم‌ها بدون مشکل به نوزادان خود شیر داده‌اند. هر نوع جراحی بر روی پستان، مانند نمونه برداری از آن، ممکن است بر حجم یا کمیت شیر مادر نیز تأثیر بگذارد. در سال‌های اخیر پرسشی مطرح شده است مبنی بر این که آیا وجود سیلیکون در پستان باعث می‌شود که این ماده در شیر مادر نیز نفوذ کند و سپس خوردن این شیر بر سلامت نوزاد تأثیر بگذارد یا خیر. یافته‌های مطالعات اخیر نشان می‌دهد که همبستگی بین وجود پروتز در پستان و بروز عوارض جانبی در نوازادان وجود ندارد. به گفته فرهنگستان پزشکی کودکان آمریکا دلیلی ندارد که زنی که پروتز پستان دارد از شیردادن به فرزندش خودداری کند. کارگروه اروپایی تضمین کیفیت و تجهیزات پزشکی جراحی پلاستیک در سال 1379 خورشیدی (2000 میلادی) چنین بیان کرد که گذاشتن ایمپلنت ژله‌ای سیلیکونی پستان تأثیر منفی بر بارداری، رشد جنین، شیردهی به نوزاد یا سلامت کودک ندارد.

گزارش منتشر شده توسط IOM با عنوان «امنیت ایمپلنت سیلیکونی پستان» که در تیر 1378 (ژوئیه 1999) چاپ شد بیان می‌دارد که احتمال بروز سرطان، بیماری‌های سیستم ایمنی یا عصبی در زنانی که ایمپلنت دارند بیشتر از دیگران نیست. همچنین هیچ مدرک مستندی مبنی بر این که سیلیکون پستان به درون شیر مادر نفوذ می‌کند و از آن طریق به نوزاد می‌رسد وجود ندارد.

لنفوم سلول بزرگ آناپلاستی


بر اساس گزارش‌های ارسال شده برای اداره غذا و داروی آمریکا و مقالات موجود پزشکی، احتمال وجود همبستگی میان پروتز پستان و شکل‌گیری مشکل نادر لنفوم سلول بزرگ آناپلاستی، نوعی لنفوم غیرهاجکین، هست. احتمال بروز این مشکل در مایع یا کپسول اطراف پروتز در زنانی که پروتز پستان دارند، کمی بیشتر از دیگر زنان است. بروز این مشکل در شمار معدودی از کسانی که انواع ایمپلنت‌ها، از جمله ایمپلنت‌های شرکت مِنتور را داشته‌‌اند نیز گزارش شده است.
احتمال بروز لنفوم سلول بزرگ آناپلاستی را باید زمانی که بیماری دارای سرم درون ایمپلنت به طور دایمی یا دیررس است، در نظر بگیرید. در برخی موارد بیماران دچار انقباض کپسولی یا توده‌هایی چسبیده به ای پروتز می‌شوند. برای تشخیص لنفوم سلول بزرگ آناپلاستی، مایع سرمی تازه که نماینده بخشی از کپسول است را برداشت کنید و برای آزمایش آسیب‌شناسی (پاتولوژی) بفرستید تا آنها وجود لنفوم سلول بزرگ آناپلاستی را بررسی کنند. اگر وجود این مشکل با آزمایش تأیید شد، یک طرح درمانی ویژه برای فرد با کمک تیمی چندتخصصی تدارک ببینید. از آن جایی که شمار موارد بروز چنین مشکلی در کل جهان بسیار کم بوده است، روش درمانی استانداردی برای درمان لنفوم سلول بزرگ آناپلاستی ناشی از ایمپلنت پستان وجود ندارد و برای هر فرد باید با توجه به شرایط، درمان ویژه خودش را در نظر گرفت.

نشت ژل از پروتز پستان


ماده‌ ژله‌ای درون پروتز شامل مولکول‌های سه بعدی مِش‌گونه‌ای است که 20% وزن آن را تشکیل می‌دهند. فاصله بین این مولکول‌ها با مایع سیلیکونی چسبناک مورد تأیید از نظر پزشکی پر شده است. این مایع چسبنده مشابه بسیاری از محصولات شامل داروهای ضدنفخ است که بدون نسخه برای بزرگسالان یا کودکان در بازار موجود می‌باشد. میزان کمی از این ماده ممکن است از درون محفظه پروتز نشت کند. بیشتر این ماده بر روی دیواره پروتز می‌ماند. مقدار کمی به درون کپسول جای زخم می‌رود، جایی که به مرور توسط سلول‌های محافظ سیستم ایمنی بدن، به نام ماکروفاژها، جمع می‌شود. به طور طبیعی، این سلول‌ها تلاش می‌کنند که مواد بیگانه از بدن مانند باکتری‌ها را نابود کنند. با این حال، اگر این ماده (مانند سیلیکون) توسط آنها نابودناشدنی باشد، ماکروفاژها آن را به غده‌های لنفاوی می‌برند. طبق آن چه که در بخش واکنش‌های احتمالی به سیلیکون گفتیم، در گزارش STOA چاپ سال 1379 (2000) آمده است که «مطالعات صورت گرفته نشانه‌ای از وجود همبستگی میان پروتز سیلیکونی و بروز خطرات جدی برای سلامت، مانند سرطان و بیماری‌های بافت‌های همبند نیافته‌اند».
 

دیگر واکنش‌های احتمالی


•    رگ‌های ترومبوز شده، که مانند سیم‌های بزرگ شده‌اند، معمولا در محل قرار گرفتن پروتز ایجاده شده و خود به خود و بدون مداخله پزشکی رفع می‌شوند. 
•    ممکن است به دلیل اندازه یا جاگذاری نامناسب پروتز ، فشاری بر عصب‌ها یا حرکت‌ ماهیچه‌ها ایجاد شود که این موجب ایجاد درد می‌شود.
•    وجود جای زخم هیپرتروفیک  یا گوشت اضافه نیز گزارش شده است.
•    اگر میزان چسبندگی بافتی کافی نباشد، برداشتن پروتز ممکن است دچار مشکل شود.

امکان پس دادن محصول


امکان پس دادن محصول را باید پیش از بردن محصول برای نمایندگی شرکت مِنتور با آنها در میان بگذارید. اگر کل بسته‌بندی اصلی محصول دست نخورده مانده باشد، امکان پس گرفتن یا تعویض محصول وجود دارد. در صورت پس دادن محصول ممکن است مبلغی به عنوان حق انبارداری مجدد در نظر گرفته و از قیمت اولیه کسر شود.
 
 
برای مشاهده نمونه های جراحی  پروتز  پستان می توانید به مطب مراجعه نماید ولی برای مشاهده تعدادی محدود می توانید از صفحه اینستاگرام و یا کانال تلگرام ما بازدید فرمایید.

                                                                                                            

ادامه مقاله مورد نظر را از طریق این لینک دانلود نمایید




 مشاهده برنامه های تلویزیونی دکتر کربلایی خانی در آپارات از لینک زیر